© 2013 Reau

Naar het park

– Entebbe

1e keer Oeganda. Kleding aangepast aan plaatselijk gebruik. Alleen kinderen lopen in korte broeken en bovendien is het zondag. Het is hoog in de 20˚C maar het voelt als begin 30. Ik zit in een buitenwijk en dat is te merken; om de 5 tot 10 minuten rijdt een auto voorbij en af en toe een boda-boda (brommertaxi). Hier en daar wandelen mensen.

Ik ben op weg naar de kust van Lake Victoria. Volgens de concierge van het hotel ca. 20 minuten lopen. Op mijn vraag of er een park in de buurt is, antwoordde hij: “What kind of park? With animals?” Hier in Afrika is een wildlifepark kennelijk gewoner dan een stadspark met bankjes en een vijver…

Onderweg ruik ik houtvuur terwijl de parels zweet langs mijn voorhoofd het verliezen van de zwaartekracht. Een vrouw loopt voorbij en ik denk meteen aan Baka-Iri. Baka-Iri is een personage uit Clark Accord’s roman ‘De Koningin van Paramaribo’. Haar hielen waren zo groot dat schoenen haar nooit comfortabel zaten en zij op slippers door het leven ging.

Lake Victoria doemt op en zover de horizon strekt, reikt het meer. Immens!

Helaas lukt het niet om naar de kust te komen omdat alle stukjes land geëxploiteerd zijn. Ik strijk neer op een overdekt terras met uitzicht over het meer. Onder het genot van een pot massalathee en pasteitjes neem ik de omgeving in me op. Ik heb dan geen park gevonden maar dit is echt een prima alternatief. Ik schenk nog eens bij en sla m’n boek open.

%d bloggers like this: